Sightseeing Belfast; dag 13

Vandaag is het de dag van de rode dubbeldekker. Dat wil zeggen, we gaan op pad, al zittend in een open dubbeldekker, om Belfast vanaf die bus te bekijken. Al snel besluiten we de toer van ruim een uur twee maal uit te zitten; een keer links en een keer rechts zittend in de bus. Er is hier namelijk zoveel te zien en te fotograferen. De dubbeldekker brengt ons eerst over Highstreet naar Albert Memorial Clock Tower. De Highstreet is een speciale straat, hij ligt namelijk boven de rivier de Forsight. Dit gedeelte van Belfast bestond uit 'wetlands', die drooggelegd zijn. De grond is daarom dusdanig dat Belfast geen ondergrondse subway (oid) kan aanleggen. De kwaliteit van de grond zorgt er tevens voor dat de Clock Tower een versie van de toren van Pisa is; de Tower staat namelijk scheef. De Tower staat precies op de plaats waar Queen Victoria in 1849 (de enige keer dat ze de stad bezocht) aan wal kwam. De scheefheid van de toren wordt lacherig ook wel eens toegeschreven aan de prostitues die al wachtend op een klant uitdagend tegen de Tower aanleunden. We gaan de rivier Lagan over naar het Titanic Quarter. We zien de Lagen Weir, een soort sluis die het waterpeil kunstmatig hoog houdt. Zou dit niet gebeuren, dan zou dit gebied bij de getijden droog vallen, wat een enorme stank met zich meebrengt. Niet echt iets wat je als stad de toerist en bewoner wil aandoen. In het Titanic Quarter zien we voornamelijk de Harland and Wolff werven, vooral Samsom en Goliath springen in het oog. Deze twee kranen hebben boven in zelfs een kantine! en ze zijn een beschermd stadsgezicht. De ene stad heeft de Erasmusbrug, de ander twee enorme hijskranen. In deze wijk is het de bedoeling dat er een hele opknapbeurt zal plaatsvinden, vooral ter nagedachtenis aan de Titanic, die hier is gebouwd. We zien onder andere het gebouw (enigszins vervallen, maar ook op de lijst voor een opknapbeurt tot museum) waar de Titanic werd ontworpen en de hijskranen waarmee het schip werd gebouwd. Ook ligt er nog een oud marineschip. Officieel is het nog in dienst, en daarmee het oudste nog in dienst zijnde marineschip, maar het ligt al wel veertig jaar op dezelfde plaats.
De bus brengt ons weer naar de andere kant van de rivier, door het centru, door Donegal Street, waar mooie victoriaanse (alles lijkt hier victoriaans) pakhuizen zijn in vervallen staat. Deze zullen eveneens worden opgeknapt, zodat deze buurt de Temple Bar (Dublin) van Belfast zal worden. St. Anne's Cathedral heeft aan de zijmuur het grootste keltische kruis van Ierland (of van de wereld? tis in elk geval groot).
Vervolgens wordt het spannend als we de protestantse en katholieke wijken gaan bezoeken. We rijden eerst Shankhill in, de protestantse en daarmee Britse wijk. De Britse, Engelse en Schotse vlaggen wapperen voor menig huis. We gaan de wijk binnen via Carlisle Circus, hier is tijdens de Troubles (de periode dat beide groepen elkaar regelmatig in de haren vlogen en er regelmatig sprake was van bomaanslagen) menig knokpartij uitgevochten tussen protestanten en katholieken. Omdat toezichtcamera's het vaak moeten ontgelden, stata hier een bulletproof camera! We zien in deze wijk van alles, de wijken zijn eveneens in een nog wat vervallen staat, al zien we ook al dat de wijk wordt opgeknapt. Vooral de murals (muurtekeningen) maken indruk, en dat is toch waarom de toerist deze 'gevaarlijke' wijk gaat bekijken. Deze muurschilderingen zijn vooral politiek getint, of voor Noord-Ierland als Brits grondgebied of voor een verenigd Ierland. We gaan door de gate naar de katholieke wijk Falls. De gate is een poort door de peace walles. Deze peace walls houden de twee aan elkaar grenzende wijken nog altijd uit elkaar. De gate gaat ook nog altijd 's nachts en in hte weekend en op feestdagen dicht. Zodat de protestanten en katholieken elkaar niet te lijf gaan. Al een aantal jaren is het vrij rustig in Belfast (en in Noord-Ierland in het algemeen). Sinds het vredesakkoord van 1994 gaat het de goede kant op en nu de constante vernielinggolf die de Troubles met zich meenam door het vredesakkoord ook tot een halt is geroepen, is duidelijk merkbaar dat de hele stad langzamerhand weer wordt opgebouwd en opgeknapt. Het is onder andere te merken aan politie- en legerposten in de twee wijken, die inmiddels zijn verlaten. Zo staat er in Falls, vlakbij de gate, een hoog flatgebouw, war de bovenste twee verdiepingen als uitkijkpost door het leger werden gebruikt.
Dan verlaten we west-Belfast en gaan naar zuid-Belfast richting de Queens University. Deze universiteit is in Tudor-stijl gebouwd en werd halverwege de 19e eeuw opgericht naar voorbeeld van het Magdalen College in Oxford (google-moment). Via de Golden Mile gaan we terug naar het centrum van de stad. Deze gouden mijl, het gebied van de universiteit tot aan de city hall, heeft de beste en meeste restaurants, bars en clubs. Door de Troubles was het tevens een 'aantrekkelijke' plaats voor aanslagen en gevechten, vandaar dat veel bedrijven weggingen van de golden mile. Maar sinds het vredesakkoord wordt ook deze mijl langzamerhand weer in haar oude glorie hersteld. Tot slot van de toer, het imposante city hall op het Donegall Square. Op dit plein komen de meeste grote straten van Belfast uit en tevens komen alle bussen hier langs. Midden op het plein staat de City Hall. Dit enorme vierkante stadhuis van Portlandsteen (wederom een googlemoment) dateert uit 1906. In het midden van het gebouw rijst een 53 meter hoge koepel op. We krijgen een toer door de city hall, en mogen onder andere in de raadszaak een kijkje nemen. Al zittend op de raadsledenbankjes voelen we ons even raadslid. Miranda voelt zich zelfs eventjes burgemeester, als ze voor de foto op de burgemeestersstoel plaatsneemt. Er staan in deze zaal ook twee stoelen, waarop slechts twee maal is gezeten, onder andere door Queen Victora. In een volgende zaal zien we twee charters, in beide krijgt Belfast stadsrechten. De eerste charter komt uit de middeleeuwen. De tweede charter komt uit de 19e eeuw, toen Victoria Belfast (opnieuw) stadsrechten verleende, waarbij natuurlijk een mooi city hall hoorde (vandaar dat deze werd gebouwd). Tot slot brengt de rondleiding ons naar een enorme zaal, hier worden banketten en dergelijke gehouden.
Na de toer lopen we nog van city hall naar het Titanic Quarter, naar de Odyssey, een evenementencomplex, via de Lagan Weir Footbridge. Een lange wandeling ter afsluiting van vandaag.