Een nieuw land; dag 11

Miranda heeft vannacht elke springveer in haar matras gevoeld, Manon heeft een iets beter matras, al is ook zij blij dat de ochtend aanbreekt. We kunnen niet wachten om dit hostel te verlaten, het bevalt ons niet echt. De dag begint gelijk actief met een kwartier bepakt en bezakt naar het station lopen. We hebben echter zin in Belfast, het zonnetje schijnt en we ontbijten prinsheerlijk aan een van de tafeltjes in de trein (kaas en salami...).
In Dublin pakken we de luas naar het andere Dublinstation. We kunnen mooi de trein van 11.00 pakken, gaan netjes in de queue staan voor die trein, en wachten, wachten, wachten... Wat blijkt, een defecte rem. Een ander treinstel wordt ingezet en zo vertrekken we een half uur te laat en in een langzamere trein naar Belfast. Onderweg zien we weer ander landschap voorblij razen; zo rijden we een stuk langs het strand en langs mooie lage heuveltjes!
In de trein valt ons al op dat we in een ander land zijn aangekomen. De gebouwen zijn hier minder grijs dan in Dublin en het ziet er allemaal wat Europeser uit. In Belfast stappen we over op een trein die ons naar een ander station van Belfast brengt. Al twee vriendelijke Noord-Ieren komen vragen of ze ons kunnen helpen. De hostel vinden we redelijk snel en blijkt net gerenoveerd. Het is vrij groot en ziet er netjes uit.
We gaan gelijk 'maar even' Belfast verkennen om erachter te komen wat we hier drie dagen kunnen doen. We starten bij de tourist office, waar we al leuke ideeen opdoen, daarna lopen we wat door het winkelgebied van de stad (maar de gedachte aan Dublin en Penneys en het extra gewicht in de backpack houdt de knip op de hand), voordat we weer teruggaan naar het hostel.
Zoals we in april tijdens het boeken van onze reis ons al hadden voorgenomen, gaan we eten bij KFC (Kentucky Fried Chicken), aangezien de hostel het kipfastfoodrestaurant in de route naar het hostel gebruikt.
De avond gebruiken we om definitieve plannen te maken voor de dagen in Belfast. Er is genoeg te doen!