Cobh en Fota; dag 9

De dag breekt weer vrij vroeg aan. Vandaag bezoeken we Cobh (spreek uit Coov), een klein havenplaatsje en Fota, een wildlifepark en landhuis. Om kwart voor negen nemen we de trein. We zeuren en klagen veel over de dienstregeling van de NS, maar eigenlijk zou de NS alle klagers eens in Ierland op excursie moeten sturen. Op weekdagen wanneer de NS een aantal treinen in het uur naar een bestemming laat rijden, is het in Ierland heel anders gesteld. Daar rijden er bijna net zoveel treinen op een dag als in Nederland in een uur! Mis je dus een trein of een aansluiting, kun je als het meezit een uur of anders zelfs langer wachten. Laat staan de ierse dienstregeling op zondag, zoals we vandaag zullen ondervinden.
Iets over negenen arriveren we in Cobh, dat echt in een zondagmorgensfeer verkeert. Vanuit de haven van dit stadje vertrokken vroeger veel schepen met Ieren die hun geluk elders gingen beproeven. Ook de Titanic legde hier nog aan voordat ze aan de rampzalige oversteel naar de VS begon (overigens in Belfast, waar we later naartoe gaan, is de Titanic gebouwd). Een van de hoogtepunten van deze kleine haven is dan ook het monument en het museum over emmigranten. Het monument is een standbeeld van Anne Moore met haar twee broertjes. Zij was de eerste die in New York (Ellis Island) aankwam in het nieuwe immigratiedepot. hetzelfde standbeeld dat hier in Cobh staat, staat ook op Ellis Island. Speciaal voor ons was er net een onwijs groot cruise schip (Black watch) aangemeerd, vol met Engelsen op leeftijd, die Cobh gingen 'overvallen'. het stadje kent vele leuke gekleurde huisjes en palmbomen. Enige minpuntje is dat het vrij klein is en na een klein uurtje slenteren hebben we het haventje wel gezien. Nadeel is dat de trein pas om 12.25 uur weer gaat, oftewel nog ruim twee uur wachten! (lang leve de NS met haar frequentere dienstregeling!) Gelukkig is het weer ons goedgezind, strakblauwe lucht, met her en der een schapenwolkje en een heerlijk zonnetje (niet verwonderlijk dat Manon die avond een rood gekleurd huidje in de spiegel ziet).
De trein van 12.25 brengt ons naar Fota. We gaan eerst de dierentuin binnen, waar giraffen, struisvogels, antilopen, kangoeroes, pinguins en nog veel meer dieren loslopen (en slingeren, als het om apen gaat) in hun natuurlijke omgeving. Alleen de roofdieren (zoals Cheeta's, met snoezige baby-cheeta's) zitten achter tralies. Het weer is nog steeds geweldig, zodat we op ons gemak van de dieren en het weer kunnen genieten.
Naast de dierentuin staat het Fota Estate, een classicistisch jachthuis. Er was een 'fair' gaande, waardoor we enigszins 'genaaid' werden met de toegangsprijs! Ze zijn sinds 1999 bezig om het huis te restaureren en het is nog niet echt af. wel krijgen we een idee hoe het eruit gaat zien en hoeveel werk ze al hebben verricht. Het verkeerde echt in een erbarmelijke staat.
Om het huis heen is een arboretum aangelegd. Dankzij het milde klimaat groeien hier exotische bomen, reuzevarens en zeldzame planten. Ook is hier een orangerie waar allerlei tropische planten en fruitbomen staan. In het arboretum vergapen we ons aan alle mooie planten en rozentuinen. We worden omringd door vele vele vlinders! Het is echt verbazingwekken dat al deze planten de Ierse winter overleven, in Nederland doen ze dat in elk geval niet.
We besluiten om half vijf de trein terug te nemen naar Cork, waar we een lekker broodje halen voor onze avondmaaltijd. 's Avonds maken we ons op voor onze laatste stop in Ierland: Kilkenny.