Vroege wandeling en op naar Cork; dag 8

Vandaag gaat de wekker vroeg af. Omdat we nog niet zoveel hebben gezien van de Killarneymeren, wandelen we al om acht uur \'s ochtends door het Killarney National Park richting Ross Castle.
Ross Castle dateert uit de 12e eeuw en werd in 1652 door een generaal van Cromwell met schepen veroverd. Het kwam niet zozeer door de felle aanvallen, maar door het bijgeloof van de torenbewoners dat het kasteel werd ingenomen. Volgens een profetie kon het kasteel namelijk alleen van het water ingenomen worden en toen de aanval inderdaad vanaf het water begon waren de kasteelbewoners als verlamd en reageerden niet (of hadden een feestje? ;-)). Rond half tien zit onze zes kilometer lange wandeling erop en zijn we nog ruim op tijd voor een kop thee/glas melk en om op ons gemak richting de trein te wandelen.
De trein brengt ons vandaag naar Cork. De stad is de tweede stad van Ierland (derde als je Belfast meerekent) en vooral een winkelparadijs. Twee burgemeesters van Cork zijn belangrijk geweest voor de onafhankelijkheid van Ierland. Ten eerste burgemeester MacCurtain, die werd vermoord in 1920 en de onafhankelijkheid waarvoor hij zo hard had gestreden niet meer meemaakte. Zijn opvolger, MacSwiney, stierf in Londen in de gevangenis na een hongerstaking. Als wraak doodde de IRA op \'Bloody Sunday\' (21-11-1920; er zijn meerdere Bloody Sunday\'s in Ierland) elf Engelsen.
Het hostel ligt op een steenworp afstand van het station en we worden hartelijk onthaald door Tracy, die de hostel runt. Het eerste wat ze vraagt is of Manon hier al eerder is geweest. Maar niet dat Manon weet, tja, hier in Ierland zijn er opeens zoveel dubbelgangers! Onze kamer is netjes en schoon en de Amerikaanse meisjes hebben niet overdreven; het is een leuk, net hostel en Tracy is erg behulpzaam. We krijgen gelijk een plattegrond van Cork en uitleg waar we van alles kunnen vinden.
Toeristische trekpleisters heeft Cork niet echt, winkels des te meer. We gaan de Penneys in, omdat we daar de afgelopen week al zoveel tasjes van over straat hebben zien gaan. Onze mond valt open hoe goedkoop deze winkel is! Onze vrouwenharten gaan er gewoon sneller van kloppen. De Penneys in Dublin kan nog wat verwachten!
Verder houden we het de rest van de dag rustig. Rondtrekken en indrukken opdoen kost nu eenmaal veel energie ;-). Morgen hebben we weer een druk programma, we willen naar Cobh (spreek uit als: Coov) en Fota (heel hinderlijk, als \'foto\' op Manon haar harde schijf ingeprogrammeerd; maar wat wil je ook, met de ruim 450 foto\'s die we nu al hebben gemaakt (en nauwelijks dubbele)). Maar daarover morgen meer!