Naar het zuidwesten; dag 6
Door: Miranda en Manon
26 Augustus 2006 | Ierland, Killarney
Onze tweede treindag staat vandaag op het programma. Wederom in de queue op het perron en langs de kaartcontrole om in de trein te komen. De trein ziet er een stuk moderner uit aan de binnenkant, al ziet de buitenkant er nog altijd wat \'versleten\' uit. Geen enkele toerist kan om Killarney heen, dus wij ook niet. Al moeten we wel per trein een omweg maken om er te komen, we moeten zelfs al bijna terug tot in Dublin. De stad Killarney zelf is niet bijzonder en doet Miranda denken aan Eurodisney (vooral vanwege Mainstreet en de vele Amerikanen die hier rondlopen). Overal waar je kijkt zien we hotels, b&b\'s, hostels, hotels, b&b\'s, hostels, enz... Gelukkig is Killarney de poort naar een erg mooi natuurgebied, waar we vrijdag (morgen) meer van gaan zien, aangezien we de Ring of Kerry tour hebben geboekt.
Het hostel is enigszins vervallen. het is het minste hostel van de drie waarin we tot nu toe hebben geslapen. In vergelijking met andere hostels in Europa komt het er volgens Manon ook al niet te bst uit. het is klein, net als onze kamer, waar drie stapelbedden ingepropt zijn. Gelukkig zijn er maar vier bedden van de zes bezet en kunnen wij zelf als eerste kiezen welke twee bedden we uitkiezen. Zo liggen we dus niet bekant in het bed van een ander.
\'s Avonds besluiten we ons eens goed te verwennen met een degelijke maaltijd. In \'Salvatore\' hebben ze een \'early bird menu\' dat ons wel aanspreekt. De verwachtingen worden volledig waargemaakt! Vooraf heeft Miranda een of andere typische oranjebruinige soep dat voor groentensoep moet doorgaan, maar meer naar aardappelen smaakt. De salade van Manon smaakt prima en schuurt het gebit wat. \'Honey roasted chicken with rosemary\', doet dat het water niet in je mond lopen? Die halve kip smaakt voortreffelijk! Toe neemt Miranda een heuze applepie with cream en Manon gaat voor het overheerlijke Italiaanse ijs. Onze buikjes zijn weer gevuld, we hebben weer genoeg energie getankt voor de komende dagen!
Het hostel is enigszins vervallen. het is het minste hostel van de drie waarin we tot nu toe hebben geslapen. In vergelijking met andere hostels in Europa komt het er volgens Manon ook al niet te bst uit. het is klein, net als onze kamer, waar drie stapelbedden ingepropt zijn. Gelukkig zijn er maar vier bedden van de zes bezet en kunnen wij zelf als eerste kiezen welke twee bedden we uitkiezen. Zo liggen we dus niet bekant in het bed van een ander.
\'s Avonds besluiten we ons eens goed te verwennen met een degelijke maaltijd. In \'Salvatore\' hebben ze een \'early bird menu\' dat ons wel aanspreekt. De verwachtingen worden volledig waargemaakt! Vooraf heeft Miranda een of andere typische oranjebruinige soep dat voor groentensoep moet doorgaan, maar meer naar aardappelen smaakt. De salade van Manon smaakt prima en schuurt het gebit wat. \'Honey roasted chicken with rosemary\', doet dat het water niet in je mond lopen? Die halve kip smaakt voortreffelijk! Toe neemt Miranda een heuze applepie with cream en Manon gaat voor het overheerlijke Italiaanse ijs. Onze buikjes zijn weer gevuld, we hebben weer genoeg energie getankt voor de komende dagen!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
